Кайҳон
Чаро мадори моҳвораҳо барои зиндагии ҳаррӯза муҳим аст
Моҳвораҳо аз мо хеле дур ба назар мерасанд, аммо ҳар рӯз ба корҳое кӯмак мекунанд, ки мо онҳоро оддӣ мешуморем: харита, интернет, телевизион, пешгӯии ҳаво ва назорати офатҳои табиӣ.
Мадор роҳест, ки ҷисм дар гирди Замин ё сайёраи дигар тай мекунад. Барои он ки моҳвора дар осмон бимонад, суръат, баландӣ ва кашиши ҷозиба бояд ба таври дақиқ мувофиқат кунанд.
Илм вақте ҷолиб мешавад, ки мо робитаи онро бо ҳаёти ҳаррӯза мебинем.
Мадорҳои гуногун чӣ кор мекунанд
Моҳвораҳои наздик ба Замин аксҳои дақиқ мегиранд ва барои омӯзиши иқлим истифода мешаванд. Моҳвораҳои баландтар метавонанд як минтақаи калонро пайваста назорат кунанд ва барои алоқа мувофиқ бошанд.
Ҳар мадор вазифаи худро дорад. Барои ҳамин муҳандисон пеш аз парвоз ҳисоб мекунанд, ки моҳвора ба кадом баландӣ, бо кадом кунҷ ва бо кадом суръат фиристода шавад.
Чаро ин барои хонанда муҳим аст
Фаҳмидани мадорҳо ба мо нишон медиҳад, ки математика, физика ва барномасозӣ танҳо фанҳои синфӣ нестанд. Онҳо воситаҳое ҳастанд, ки кишоварзӣ, нақлиёт, тиб ва амнияти ҷомеаро беҳтар мекунанд.
Агар шумо боре бо телефон роҳи худро ёфта бошед, обу ҳаворо санҷида бошед ё акси Заминро аз кайҳон дида бошед, шумо аллакай аз натиҷаи кори садҳо олим ва муҳандис истифода бурдаед.